Generatief leren of leren zoals een muzikant …

Het Creativity World Forum 2014 ligt alweer een tijdje achter ons. Wanneer ik echter het CWF2014 terug voor de geest haal, voel ik nog steeds de positieve ‘vibes’ die er zwierig rondzweefden. De muzikale opluistering door Project B en Goose hebben deze positieve frequenties alleen maar verstrekt. Mijn persoonlijke ontdekking op CWF2014 was Austin Kleon. Met een presentatie getiteld ‘Steal without ending in jail’ naar zijn gelijknamig boek(je) ‘Steal like an artist wist hij onmiddellijk mijn aandacht en dat van het publiek te trekken. ‘Steal like an artist’ had echter ook ‘Learn like an artitst’ of ‘Learn from an artist’ kunnen heten, maar dat bekt minder sexy. Een goede titel of term – herinner je bijvoorbeeld emotionele intelligentie of recenter mindfullness – is reeds de helft van het verhaal en soms ook de helft van het succes. Los daarvan, met ‘Steal like an artist’ illustreert Austin Kleon op basis van zijn eigen werk en zijn persoonlijk leerproces perfect het concept van generatief leren: leren door te doen, door continu resultaten te generen en daarvan te leren, jouw visie eventueel bij te sturen en zich verder te bekwamen en te ontwikkelen. “Make things, know thyself” stelt Austin Kleon. Stelen is in die context dan ook niet letterlijk te nemen, maar wel te interpreteren als ‘zich laten beïnvloeden’. Een muzikant leert van andere muzikanten, laat zich beïnvloeden door zijn omgeving (in de breedste zin van het woord) en zoekt op verschillende manieren naar een eigen stem (althans de master musician, zie Een denkoefening: muzikaal talent en toewijding ). Van de muzikanten in spe die ik vanuit mijn jeugdjaren ken en die zich destijds bewust afsloten van elke muzikale beïnvloeding vanuit de overtuiging zich op die wijze muzikaal uniek te kunnen ontwikkelen, zijn er geen die achteraf iets wezenlijks op muzikaal gebied gerealiseerd hebben. Ik ga hier Kleons presentatie niet samenvatten, men kan beter het boekje erop nalezen. Wel haal ik graag zijn laatste leerpunt ‘creativity is substraction nog even aan. In het kader van muzikaal meesterschap onthoud ik vooral “Embrace your limits and keep moving. … Examine where you fail short. What’s in there that makes you different? That’s what you should amplify and transform into your work.” Ook Austin Kleon’s tweede boek(je) ‘Share like an artist’ is het lezen waard. Hierin komt obligaat “Finding your own voice” aan bod, opnieuw in de context van generatief leren. “You can’t find your voice if you don’t use it. “ Daaraan gekoppeld breekt hij een lans voor het “amateurschap”. “Enjoy being an amateur. … Amateur – the enthusiast who pursues his work in the spirit of love, regardless of the potential for fame, money, or career. … Amateurs know that contributing something is better than contributing nothing. Amateurs might lack formal training, but they’re all lifelong learners, … make a commitment to learning it in the front of others.” In dat kader wijdt David Byrne in zijn boek “How music works een heel hoofdstuk aan amateurs: hun historische betekenis, maar vooral ook de vaak miskende positieve sociale, maatschappelijke en economische gevolgen van het “amateurschap” (en de scholing – in de trant van Waarom muzikaal onderricht meer dan muzikaal onderricht is … ) “How music works, chapter 9 Amateurs!” = verplichte leesvoer voor onze beleidsmakers. Misschien David Byrne op het volgende CWF uitnodigen? Met Oudjaar in het vooruitzicht, laat ons in 2015 voldoende respect tonen voor alle amateurs in de verschillende kunstdisciplines.

“Modern art = I could do that + Yeah, but you didn’t.” – Craig Damrauer

Advertisements